Η 14η Ημερίδα Παιδικής Λογοτεχνίας ξεκίνησε με ομιλίες και χαιρετισμούς. Το θέμα της ήταν οι 17 στόχοι της βιώσιμης ανάπτυξης όπως αυτοί συμφωνήθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη για την agenda του 2030. Όταν έφτασε η σειρά της κ. Τούμπα εκείνη άρχισε να διαβάζει την απάντηση του Σιάτλ, αρχηγού μιας φυλής Ινδιάνων, προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Φράνκλιν Πιρς. Αυτή η απάντηση δόθηκε περίπου το 1855. Θυμάμαι όταν την είχα πρωτοδιαβάσει, στην εφηβεία μου ακόμα, έκλαιγα. Θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας. Καθετί που λέει ο Σιατλ συγκινεί ολόκληρη την ύπαρξή μου, μα αυτή τη στιγμή ξεχωρίζει για μένα το σημείο εκείνο που αναφέρει:

«Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή του βγάνει το νυχτοπούλι, ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε έναν βάλτο μέσα στη νύχτα;»

Αξίζει να το διαβάσετε ακόμα κι αν είναι για πολλοστή φορά. Κάθε φορά, κάποιο άλλο σημείο θα μιλήσει στην ψυχή σας. Σε κάθε περίπτωση είναι ένα κείμενο που αν του επιτρέψουμε μπορεί να μας αλλάξει τον τρόπο που στεκόμαστε και βλέπουμε τη ζωή.

[…]Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. O μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα λόγια φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας. Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως, αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας.
Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό – τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας; Κάθε μέρος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι, στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό.
Ξέρομε πως ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν γι’ αυτόν διαφορά, γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα τού χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον καταχτήσει, και αφού τον καταχτήσει, πηγαίνει παρακάτω.
Με το ταμάχι που έχει θα καταπιεί τη γη και θα αφήσει πίσω του μια έρημο. Η όψη που παρουσιάζουν οι πολιτείες σας, κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Όμως αυτό μπορεί και να συμβαίνει επειδή ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.
Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο.
Ένα ξέρομε, που μπορεί μια μέρα ο λευκός να το ανακαλύψει: ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε. Εκείνος είναι Θεός των ανθρώπων. Και το έλεός Του μοιρασμένο απαράλλαχτα σε ερυθρόδερμους και λευκούς. Αυτή η γη Του είναι ακριβή. Όποιος τη βλάφτει, καταφρονάει το Δημιουργό της. Θα περάσουν οι λευκοί – και μπορεί μάλιστα γρηγορότερα από άλλες φυλές. Όταν μαγαρίζεις συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου. Όταν όλα τα βουβάλια σφαχτούν, όταν όλα τα άγρια αλόγατα μερέψουν, όταν την ιερή γωνιά του δάσους τη γιομίσει το ανθρώπινο χνότο και το θέαμα των φουντωμένων λόφων το κηλιδώσουν τα σύρματα του τηλέγραφου με το βουητό τους, τότες πού να βρεις το ρουμάνι;* Πού να βρεις τον αϊτό; Και τι σημαίνει να πεις έχε γεια στο φαρί* σου και στο κυνήγι; Σημαίνει το τέλος της ζωής και την αρχή του θανάτου.
Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δέντρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας. Όμως μπορεί, επειδή, καταπώς είπα, είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω – μπορεί μονάχα για το λόγο αυτόν ο σαματάς να ταράζει τα αυτιά μου. Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά; Ο ερυθρόδερμος προτιμάει το απαλόηχο αγέρι λαγαρισμένο από την καταμεσήμερη βροχή ή μοσχοβολημένο με το πεύκο. Του ερυθρόδερμου του είναι ακριβός ο αγέρας, γιατί όλα τα πάντα μοιράζονται την ίδια πνοή – τα ζώα, τα δέντρα, οι άνθρωποι. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει προσοχή στον αγέρα που ανασαίνει. Σαν ένας που χαροπολεμάει για μέρες πολλές, δεν οσμίζεται τίποτα.
Αν ξέραμε, μπορεί να καταλαβαίναμε – αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού, τις ελπίδες που περιγράφει στα παιδιά του τις μακριές χειμωνιάτικες νύχτες, τα οράματα που ανάφτει στο μυαλό τους, ώστε ανάλογα να δέονται για την αυριανή. Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσομε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσομε μαζί, θα το πράξομε, για να σιγουρέψομε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε. Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσομε. Όταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου – τι* αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς. Αν σας την πουλήσομε τη γη μας, αγαπήστε την, καθώς την αγαπήσαμε εμείς, φροντίστε την, καθώς τη φροντίσαμε εμείς, κρατήστε ζωντανή στο λογισμό σας τη μνήμη της γης, όπως βρίσκεται τη στιγμή που την παίρνετε, και με όλη σας τη δύναμη, με όλη την τρανή μπόρεσή σας, με όλη την καρδιά σας, διατηρήστε τη για τα τέκνα σας, και αγαπήστε την, καθώς ο Θεός αγαπάει όλους μας. Ένα ξέρομε – ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Ακόμα και ο λευκός δε γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα.[…]
μτφρ. Ζήσιμος Λορεντζάτος
Το Βήμα, 16/1/1977
Υ.Γ. Το νέο μου πάθος λέγεται Στοριζ και Νιούζ, αλλά σε αυτό θα αναφερθώ κάποια άλλη στιγμή. Στο μεταξύ, αν θέλετε, μπορείτε να κάνετε like στη σελίδα του στο facebook, γιατί κάτι ετοιμάζεται που είμαι απόλυτα σίγουρη πως θα το αγαπήσετε -προσωπικά ΛΑΤΡΕΥΩ και στόριζ ΚΑΙ νιουζ.
Μόλις ολοκληρώθηκε η 14η Ημερίδα Παιδικής Λογοτεχνίας που διοργάνωσε το Rivergate Book Store και το Frederick University Cyprus με τίτλο «Ιστορίες να ονειρεύεσαι…» και Παιδικά Βιβλία σε δράση για να αλλάξουμε τον κόσμο μας!
Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά μέσα από την πλατφόρμα του Πανεπιστημίου και περιλάμβανε 7 διαφορετικά εργαστήρια που αποτελούνταν από θεωρητικό και βιωματικό μέρος.
Στόχος όλων των συγγραφέων που συντονίσαμε αυτά τα εργαστήρια ήταν η ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών σε ζητήματα που αφορούν σε τρόπους προσέγγισης βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας και την παιδαγωγική αξιοποίησή τους με βάση τους 17 στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης της Agenda 2030 του ΟΗΕ.
Το δικό μου εργαστήριο είχε τίτλο: «Σε αυτόν τον πλανήτη δεν είμαστε μόνοι!» όπου ανάμεσα στα άλλα παρουσίασα ζωοφιλικές δράσεις από εγκεκριμένα φιλοζωικά προγράμματα.
Στηρίχτηκα στο υλικό των εκδόσεων http://www.kitrinopatini.gr Παραμυθοκάρτες_Ιστορίες με Μουσούδες και το βιβλίο Άνοιξη Παντού, του Μάνου Κρόκου και της Δέσποινας Τζιάκη αντίστοιχα. Χάρηκα τόσο πολύ όταν την είδα ξαφνικά ανάμεσα στους συμμετέχοντες.
Η 14η ημερίδα ήταν η μεγαλύτερη από όσες έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα και η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η πλατφόρμα εγγραφών να κλείσει μέσα σε λίγες ημέρες, απογοητεύοντας όσους ήθελαν να την παρακολουθήσουν και δεν μπόρεσαν.
Κι ήταν τόσοι πολλοί ώστε οι διοργανωτές δεν μπορούσαν παρά να την επαναλάβουν στις 27 Νοεμβρίου. Πολύ σύντομα θα ανακοινωθούν λεπτομέρειες.
Στο μεταξύ στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά σε όλους και ένα ευχαριστώ σε όσους συμμετείχαν.
Special thanks στην Αίγλη Τούμπα, που ήταν η ψυχή και η έμπνευση ΚΑΙ αυτής της ημερίδας, αλλά και σε όσους βοήθησαν να πραγματοποιηθεί αυτή η διοργάνωση -και δεν ήταν λίγοι. Χρειάστηκε μεγάλη προετοιμασία για να συντονιστούν 7 εργαστήρια, αρκετοί τεχνικοί κι ένας άψογος συντονισμός από όλους. Για ακόμα μια φορά όμως απέδειξε πως η φαντασία ανοίγει δρόμους εκεί που οι άλλοι βλέπουν μονάχα αδιέξοδα!

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

«Τι θα συμβεί άραγε όταν ο Ντίκι, το μικρό μας ποντίκι, στον δρόμο για το σχολείο συναντήσει την Κοκκινοσκουφίτσα, τον Πινόκιο, τα Τρία Γουρουνάκια, τη Σταχτοπούτα και τα Επτά Μικρά Κατσικάκια; Και πώς ένας μικρούλης ποντικός, μαζί με αγαπημένους ήρωες των παραμυθιών, θα μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε τον μαγικό κόσμο του Διαδικτύου;»

Ο Ντίκι είναι ο ήρωας της ιστορίας που έπλασε η κα Παναγιώτα Χατζηττοφή* για να φέρει τα παιδιά σε επαφή με την τεχνολογία, αλλά και τους κινδύνους της. Ήταν τεράστια η χαρά μου όταν η Παγκύπρια Σχολή Γονέων μου ανέθεσε την εικογράφηση αυτού του βιβλίου. Κι αυτό γιατί ενώ το Διαδίκτυο, από τη μία είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο, που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε και να ερχόμαστε κοντά με άλλους ανθρώπους, από την άλλη δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν με λανθασμένο τρόπο. Όμως, ο Ντίκι μετά από τη δική του περιπέτεια έβαλε σκοπό της ζωής του να μας δείξει τον τρόπο της συναρπαστικής, αλλά ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο.

Με τη στήριξη της Παγκύπριας Σχολής Γονέων,  αντίτυπα του βιβλίου «Ο Ντίκι στον μαγικό κόσμο του διαδικτύου», αλλά και αντίστοιχου τετραδίου δραστηριοτήτων, προσφέρθηκαν ήδη σε όλα τα παιδιά της Γ΄δημοτικού που φοιτούν στα δημοτικά σχολεία της Κύπρου, με σκοπό την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του βιβλίου από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Κι αυτό είναι μόνο η αρχή!

Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλή επιτυχία στον Ντίκι και το μεγάλο του έργο! Ευχαριστώ τον κο Λοιζο Γιάσουμα και τη συγγραφέα του βιβλίου Παναγιώτα Χατζηττοφή για την άψογη συνεργασία και την εμπιστοσύνη τους!

 

Το βιβλίο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε. μέσα από το πρόγραμμα «Συνδέοντας την Ευρώπη» και υποστηρίζεται από το ευρωπαϊκό έργο Cyber Safety (Κέντρο ασφαλούς διαδικτύου Κύπρου) και το Insafe inhope (together for a better internet).

  • H Παναγιώτα Χατζηττοφή είναι Ψυχολόγος, κατέχοντας μεταπτυχιακό τίτλο Σχολικής Ψυχολογίας. Είναι εγγεγραμμένη στους επίσημους καταλόγους του Συμβουλίου Εγγραφής Ψυχολόγων Κύπρου, στον τομέα της Σχολικής/Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας. Εργάζεται ως Λειτουργός του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου, στο Ευρωπαϊκό Έργο: Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου Κύπρου – CYberSafety. Παράλληλα, συνεργάζεται με σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και φορείς που ασχολούνται με την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών και την εφαρμογή προληπτικών – παρεμβατικών προγραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια, συνεργάζεται, επίσης, με την Παγκύπρια Σχολή Γονέων. Τέλος, συμμετέχει ως εισηγήτρια σε τοπικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια και ερευνητικό της έργο έχει δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων στην Κύπρο και το εξωτερικό.